Jews and the Russian Revolution
The tragic fate of the Jews prompted me to write this story. My objective story aims to heal the relationship between this distinguished community and the rest of the people. Peace be with you.
M.Sc. Eng.Bogdan Góralski @bogdangoralski · February 10 , 2013 · edited: March 6, 2017
The tragic fate of the Jews prompted me to write this story. My objective story aims to heal the relationship between this distinguished community and the rest of the people. Peace be with you.
3.3. Jews and the Russian Revolution. The Bolshevik elite were revolutionaries from the Jewish nation living in Russia. Other branches of the revolutionaries were also led by Jews. Russian Jews were supported in their quest for power in Russia by the entire world Jewish community. The process leading to the transformation of victims of centuries of persecution into leaders of the revolution and executioners of the victims of the revolution is interesting. I describe this process below. The Jewish diaspora in Russia currently numbers 800,000 people, but many Russian Jews emigrated to Israel and the USA. Jews were probably more numerous in Tsarist Russia because they had been fleeing eastward from pogroms in Western Europe for centuries. The Jewish population in 1864, excluding Poland, numbered one and a half million people. However, together with Poland, there were: in 1850 – 2,350,000, in 1880 – already 3,980,000. From the initial group of about a million during the first partitions of Poland, they reached 5,175,000 at the census in 1897. .Russian Jews could also be descendants of the old society of the Khazar state. In any case, they created, in accordance with their tradition, compact self-governing communes that were a refuge for their members. Centuries of hardship, wandering and painful struggles with fate made them enterprising people, but socially sensitive. They were characterized by extraordinary solidarity, because they learned that it is easier to survive in a compact group. A Jew who was professionally disabled was doomed to complete disability. In their struggle to match or even surpass the Christian majority that surrounded them, Jews forged a strong bond of solidarity among themselves, leading in some areas to the creation of mafias aimed at supporting each other and eliminating Christians. Jews are generally not written about in history books, so I took information about their fate in Tsarist Russia from the article “The Pale of Settlement – the homeland of Central European anti-Semitism” by Anna Pawlikowska – link: http://www.znak.org.pl/?page1=sylwa&subpage1=sylwa00&infopassid1=758&scrt1=sn, which was published in the online bulletin of the Jews-Christians-Muslims Forum – link to the Forum website http://www.znak.org.pl/. I quote:
The settlement zone included the western Russian governorates created after the successive partitions of Poland, as well as the governorates located on the Black Sea. The decree meant de facto the expulsion of Jews from Russia. The rules concerning the settlement of Jews in Russia and in the zone permitted to them were, under the decree, extremely strict and restrictive. They were forbidden to live in the countryside (there they produced alcohol and had taverns, i.e. they made the peasants drink – author’s note) and to acquire land; the ban also covered larger cities. This caused huge overpopulation in small towns, resulting in lack of work, poverty of the inhabitants and a rapid increase in national antagonisms. A journalist from “Gazeta Łódzka” noted in 1915 that “Russian laws are similar to the famous bridges, which travelers have to drive around on both sides. Bypassing the law is just as specific. Russian institutions such as “autocracy”, “obshchina” and “knut”. However, in order to bypass the law, one had to have some countable “arguments”, which means that a huge mass of Jews could not afford to obtain the necessary permits. A certain relaxation of the restrictive rules was allowed in 1810 by Tsar Alexander I. Many wealthy Jewish merchants and soldiers found themselves in St. Petersburg or Moscow at that time. The poorer settled in increasing numbers in villages where trade could be developed. The growing number of Jewish students at Russian universities was also increasingly ignored. Eventually, however, the Russian educational authorities found an original solution: Minister of Education Tolstoy introduced quotas, later known as “numerus clausus” – no more than 3 to 6 percent of Jewish students were allowed to be admitted to gymnasiums. However, even this small influx of Jews caused a strong anti-Semitic reaction in native Russia. In 1882, during the great wave of pogroms, Tsar Alexander III tightened the rules of the Pale of Settlement. The “May Laws” signed by him forbade Jews from settling in villages and towns with fewer than 1,000 inhabitants. Jews were also banned from practicing law. As part of the implementation of tsarist law, the Jewish population was expelled from Saint Petersburg and Moscow to the Pale of Settlement. Another wave of pogroms took place in the years 1903-1906. Responsibility for them falls on the Russian authorities, who inspired the population to them. The Union of the Russian People, the notorious Black Hundreds, played a powerful and sinister role during the pogroms. It was a powerful blow to Jewish communal structures, which were most often deprived of all property and the possibility of organizing Jewish life.
The only major population groups leaving Russia were non-Russians from the western governorates: out of 3,026,000 tsarist subjects who emigrated between 1897 and 1916, over 70% were Jews and Poles. Jewish emigration to the USA was probably selective. Jewish families who recognized the dominance of the Oral Talmud probably emigrated, while families subject to the rule of the Written Talmud remained. The difference between them is that when the Oral Talmud is in force and a family kills a son, husband, or father who is inept in business, then according to this Jewish law there is no crime. This provision probably does not appear in the Written Talmud. These differences in the law developed by the rabbis shaped the entire Jewish culture. I learned about this from a desperate Orthodox Jew from Warsaw. Thus, we see that in the society of Jewish families emigrating to the USA, families using the oral Talmud dominated, and this fact shaped the business culture of the United States, while in Soviet Russia a Jewish community using the more human, written Talmud shaped by men remained. The later hostility between the Soviet Union and the USA resulted from different social tactics, defined by law, used by the elites of these countries. There are probably two world Jewish mafias practicing the laws they profess. Jewish capital is created by a 10% tax on turnover paid by members of the community. This causes the principle of this community supporting the placement of Jews in high-income positions ensuring high taxes. Every method is used to place members of Jewish communities in positions in state, city and business administration – wherever there is money to spend. This money is then spent in companies run by Jews.
For example, in the final phase of Edward Gierek’s rule in Poland, in the Polish state industry, all supply departments of large enterprises were taken over by the so-called Moczarowcy – the Jewish male mafia. This mafia, after the fall of the Polish People’s Republic, supported purchases of supplies placed in “their” enterprises run by Jews, who in this way took over the Polish trade in industrial goods.
It is therefore hardly surprising that Jews played such a large and significant role in the revolutionary movement. Even Witte, after the Jewish pogrom in Kishinev in 1903, was forced to admit that since Jews “constitute 50% of the members of revolutionary parties”, it was “our government’s fault. Jews are repressed too much”. The Tsar believed that 90% of Jews were revolutionaries and that pogroms were deserved.
In pre-revolutionary Russia, there was a huge increase in the Jewish population, fivefold in 100 years, and at the same time: the greatest of Alexander’s reforms, historically the most significant, a turning point in Russian history – the emancipation of the peasants, the abolition of serfdom in 1861 – turned out to be extremely unfavourable for the Jews in Russia, and even ruinous for many of them. The general socio-economic changes taking place in connection with the liquidation of the serfdom dependence of the peasants […] significantly worsened the material situation of the broad Jewish masses in this transitional period. The social change consisted in the fact that the multi-million class of peasants, deprived of rights and the possibility of movement, ceased to exist, and thus the significance of numerous Jewish freedoms decreased relatively. On the other hand, the economic change was expressed in the following way […] that the peasant, freed from dependence […] needed the services of a Jew less […], that is, he no longer had to observe the strict ban on selling his products and buying goods otherwise than through an appointed intermediary (in the western governorates almost always a Jew […] In addition, now landowners, having lost their unpaid serf labor, in order not to go bankrupt, […] were forced to personally take care of their farms, in which previously an important role had been played by Jews – tenants and intermediaries in various commercial and industrial matters. Let us note that the agricultural credit introduced in those years was replacing the Jew […] as the organizer of the financial basis of the landed gentry’s existence. The development of client and credit associations led to the liberation of people from the tyranny of usury, which cut the roots of the existence of the Jewish masses in Russia and caused their dissatisfaction with the government. Tsarist authorities unsuccessfully called on Jews to: settle on land by allocating them fertile lands, to educate themselves and assimilate in Russian society. Only after the issuance of new military regulations in 1874, which allowed educated people to have discounts in military service, there was a period of influx of Jews into elementary schools – secondary and higher schools in order to shorten the period of service, but also to receive officer ranks. In the 1870s, the percentage of students (from the bourgeoisie and intelligentsia) in universities increased enormously to 9%, and even to 31% in Odessa and 42% in Kharkov, which caused resentment among the Russian elites. The Jewish masses remained loyal to the cheders and yeshivas. After the successful assassination and death of Alexander II, six weeks later pogroms of Jews took place, simultaneously throughout the entire territory of Russia, which rather excludes the inspiration of the Russian government. Such an action would have been very difficult to organize in such a short time. Jews were mostly robbed.
In the spring of 1881, Loris-Mielnikov also reported to the Ruler : The current riots are based on the deep hatred of the local population towards the Jews who enslave them, caused by usury conducted by the Jews, the leasing of agricultural estates, and the mass sale of alcohol.
However, the current anti-Jewish riots […] irrefutably prove that, despite all the efforts of the authorities, the abnormality of relations between the Jewish and native population of these localities continues to exist as before. Since the easing of legal restrictions, taking advantage of economic conditions, the Jews have taken into their own hands not only trade and industry, but have also acquired significant landed estates, “and thanks to their cohesion and solidarity, almost all of them, with a few exceptions, directed their efforts not towards increasing the productive forces of the state, but mainly towards exploiting the poorest strata of the local population. Post-revolutionary estimates indicate that one third of the Jewish population lived in villages, another third in towns, 29% in medium-sized cities and 5% in large ones. Restrictions on the population of villages worsened the living conditions of a large part of the Jews. This caused emigration. At the beginning of 1883, Alexander III approved the establishment of the highest commission for the rights of Jews in Russia. It was attended by outstanding representatives of Russian and Jewish society. The result was the conclusion: there is only one way out and one path – the path of liberation and unification of Jews with the entire population under the protection of one and the same rights. Educated Jews were offered positions in the tsarist administration, especially in Polish governorates, which aroused antipathy towards them among Poles. Jewish educated youth in Russia wanted to break this vicious circle of antipathy, which at times turned into hatred of Jews, and turned to the service of the Russian people to alleviate their fate. The ideals of nationalism favored assimilation and absorption of the Russian spirit, however, the young revolutionaries encountered a wall of misunderstanding among the people. The pogroms in Russia in 1881 caused a breakthrough in Jewish intellectual consciousness and further progressive unification of young revolutionaries with the Jewish masses. There is such a view that if the Pale of Settlement had been abolished as part of the reform of 1861-1863, everything in our history would have turned out differently […] Alexander II would have abolished these borders and there would be no Bund or Trotskyism!
However, the influx of socialist ideas, Marxism from the West, caused young Jewish revolutionaries not to fight for the abolition of the Pale of Settlement but to dream of overthrowing tsarism. Youth is impatient and acts rashly, it wants to destroy and build anew. The evolution of the tsarist system of power towards an enlightened monarchy ruling a united nation was contrary to the Marxist ideology calling for the destruction of the old order. Marxist ideology based on the false foundations of Marx’s theory led young Jewish revolutionaries into a nook of history, into a situation with no way out. Only the fall of the Soviet Union and the fall of communism showed the historical truth – the path that young educated Jews took was false, cruel and ineffective. This shows the importance of research into the historical process and unfalsified scientific discourse about our past and future. Jewish propaganda in Western Europe shouted down scientists who thought differently and Marx’s theory of class struggle being the spring of history was universally accepted. Meanwhile, it turns out that permanent political, economic and social crises result from the impact of the Sun and planets on the earth’s environment, causing a periodic decrease in crop production on our planet. The permanent famines that follow this phenomenon force the human population into aggressive behavior leading to revolution. It is climate change and the resulting lack of food that are responsible for the outbreaks of revolution. In order to avoid disasters in the development of our civilization, it is necessary to finally deal with the Marxist theory accepted by the Jewish community and confirm with scientific research that existence shapes consciousness and consciousness shapes a new existence, which statement is the result of my many years of research. It must be admitted that the peaceful evolution of the socio-economic system is the only path leading to the growth of civilization, the development of culture and world society.
After 1887, Alexander III energetically moved towards inhibiting Russian Jewry through civil and political restrictions, which he continued until his death. This was justified by the participation of Jews in the revolutionary movement and their anti-state attitude. Limits were set for the admission of Jews to schools, which were usually the seedbed of revolutions. The Tsar recognized the intellectual superiority of Jews over Russians and equalized the chances of Russian youth with limits. In practice, the limits of admission to schools, e.g. in girls’ schools, specialist schools, art schools, trade schools, paramedics schools, private schools, were not observed. However, the limits of admission to state schools were a severe blow to Jewish youth who wanted to be educated. A university diploma was a ticket to settle in governorates outside the settlement zone. Officially, Jews were also restricted in their careers in the legal profession, for which they were exceptionally talented thanks to their good memory, honed for centuries by studying and memorizing the Talmud. Religious minorities were oppressed in Tsarist Russia, as exemplified by the cruel persecution of Old Believers, Doukhobors , Molokans . At the same time, Jews were granted hereditary noble titles (196 nobles in 1897) and non-hereditary (3,371 personal nobles). In 1890, Jews were excluded from participating in local governments, and in 1892 from administrative positions in the cities of the inner governorates . According to the 1897 census, 9% of the Russian Jewish population (315,000 people) lived outside the Pale of Settlement, not counting those residing there illegally. For comparison, there were two hundred thousand Jews in Great Britain and one hundred and fifteen thousand in France. Natural and geographical conditions made the Russian lands three times poorer than the lands of Western Europe, which is why Jews lived in Russia in a difficult and deprived way compared to the wealthy Jews of Western Europe. The government and the tsar were blamed for this, especially since the excessive competition within the Jews increased in the Pale of Settlement as the population grew. The Russian Empire had too few resources to properly organize an efficient state administration, which is why it is incomprehensible why a more efficient local government did not develop?
Neither the financial nor the educated Jewish upper social stratum felt the limitations of the zone, freely settling in the inner governorates. 14% of the Jewish population had free professions. In 1905, in the whole of Russia, over one million three hundred thousand Jews were engaged in crafts, which meant that they could live outside the zone and also conduct trade there. The restrictions on the settlement rights of Jews in Russia contained the very “humanitarian” idea of protecting the ignorant Russian peasants from exploitation by Jews, who were more clever and had greater commercial knowledge and contacts with the world. However, one must also see the bright side of this “exploitation” – it was Russian Jews who organized the export of eggs, timber (in 1813-1913 it increased 140 times), grain (a million Russian Jews were engaged in the grain trade) to Western Europe, thereby supporting the Russian state. At the beginning of the 20th century, Jews made up 35% of the merchant class of Russia. Private banks in Russia were mostly in Jewish hands. In 1896, a state monopoly on the alcohol trade was introduced, removing private innkeepers (mostly Jews), and Russia’s income from this amounted to 285 million rubles, while direct taxes from the population amounted to 98 million rubles. As a result of the state alcohol monopoly, one hundred thousand Jews lost a source of significant earnings. In 1903, a ban was issued on Jews from buying real estate outside the borders of cities and towns. In 1908, Jews owned or leased two million tithes of land, and cultivated one hundred and thirteen thousand tithes in Jewish colonies. Stolypin’s agrarian reforms, which transferred land exclusively to those who worked it with their own hands, violated the interests of a certain influential part of the Jews. Stolypin was shot by the Jewish revolutionary Bogrov , whose father was a wealthy businessman.
Meanwhile, Russian Jewry in those decades, from the 1870s to the beginning of the 20th century, experienced accelerated development, an undoubted flourishing of its intellectual elites, for whom not only the settlement zone but also the borders of the Russian empire were becoming too narrow. The intellectual and business advantage of Russian Jews over the native Russian elite gave them the idea of taking power in the Russian empire. This idea was consistently implemented with the help of European and American Jewry. It was necessary to first end tsarism and then start eliminating the Russian elites. This task was carried out at the cost of millions of victims. According to the Jews, an ideal state was created – the Soviet Union. However, history plays tricks and the time came to eliminate the revolutionary Jewish elites destroyed by Stalin and his company. The idea of taking over Russia was also caused by the growing anti-Semitism in Western Europe and the United States, caused by the increasing prices of food at the end of the 19th century (and at the beginning of the 20th century) and the Jews taking over the most profitable professions. The phenomenon of Jewish business domination was caused by their extraordinary solidarity in creating purchasing groups to negotiate favorable prices from suppliers (for this purpose, one chosen one bought for other Jews), then controlling the sales of a selected enterprise, taking over this supplier and in this way taking over entire branches of industry, trade and services. This placed Jews at the top of the social ladder and pushed the native elites to the margins, which caused reluctance and self-defense in the form of anti-Semitism. It was an illustration of the sequence of processes of the circle of life discovered by me, in which threat causes an increase in knowledge and then an increase in ethics-solidarity between people, which gives strength-energy to life. Jews were threatened by growing persecution, this caused their drive for education ensuring social position, which resulted in a stronger sense of bond between young intelligentsia and the Jewish masses. This gave incredible strength to the Jewish nation, which built a new, in their opinion, just state. The growth of Jewish superiority was caused by the constant threat of Christian persecutors and was a reaction to anti-Semitism. During centuries of persecution, Jews, in order to survive biologically, created a restrictive social system for Jewish men. A Jewish man unable to support a family was poisoned on the orders of the rabbi or kahal by his mother, wife or daughter. Jewish men, defending themselves, created a male world mafia to support themselves in business, which allowed them to preserve their lives. They were forced to enrich themselves under threat of death at the hands of Jewish women. To achieve this, they poisoned, killed their competitors or took over their property through marriage. A professionally disabled Jew was doomed to complete disability. In their struggle to match or even surpass the Christian majority surrounding them, the Jews created a strong bond of solidarity among themselves, leading in some areas to the creation of mafias aimed at mutual support and elimination of Christians. Marx’s revolutionary theory, establishing state property instead of private property, exempted Jewish men from the mad struggle for property and promised them safe state salaries. After the victory of the Bolshevik Revolution, Russian Jews had enough power in Russia to organize a state industry serving all Russians and to make the state secular. They offered their extraordinary entrepreneurship to their dream state and built a real industrial power in a short time. However, there were no mechanisms of competition in the Soviet economic system, which brought technological backwardness. Russia , however, still has solid foundations for quickly entering the path of innovation and reforming its socio-economic system. It must be appreciated that when the Jews created the Soviet Union, they abandoned the role of a social class enriching itself at the expense of society in favor of serving the Russian nation with their skills. They achieved great successes in civilizing this huge but very poor country. They can continue to achieve them, but they need help in this. Their state, which provided social security to the nation, is collapsing because it turned out to be inefficient. Therefore, the old economic system giving power to the oligarchy and the Jewish mafia was restored out of necessity in Russia. I propose changing only the principles of inheritance in this system, so that the local community or Russian society as a whole inherits from these mafia upstarts. In other words, it is commendable to become rich, but everything that one has achieved in life must be returned to society by gaining an appropriate pension or retirement. This will allow for the creation of a civilized and effective socio-economic system in Russia.
The conclusion is that addressing Jews with understanding and love will deprive them of the tendency to alienate themselves from the surrounding society. Addressing enemies with love flows from the teachings of Jesus Christ and is the basis of Christianity, therefore: Christians!!! Love Jews if you want to convert them!!!!. Jews could have accepted Christianity earlier and blended into Russian society. This was impossible for them because no one in this society followed the teachings of Christ, which were the basis of Christianity. Russian Christianity was based on the cultivation of ceremonial, it was a form of worship of a deity without binding requirements to apply Jesus’ commandments in everyday life. Meanwhile, Jews had their own ethical system – the Torah and the Talmud, which enforced a universally virtuous daily life. How to abandon such a system in favor of the unobserved system of Christianity? How to live in an immoral Russian society using the ineffective (including in business!!!) ethical system of Christianity? Jews saw great potential in Christianity. It grew out of the evolution of Judaism. The Jewish Narodniks brought the Gospel to the Russian people, but this movement died out after the pogroms in 1881. The Russians were unable to forgive the Jews, despite the teachings of the Church. The trick is to convince ordinary people to apply the teachings of Christ. Up until now, this has not been possible. I have proposed the Program of the Decalogue Party for Poland, which can allow for the improvement of Christianity, and it can serve practically every society, including the Russian one. I am convinced that this program will make the nations of Europe, Russia and the world truly Christian. It can be found on my website Portfolio: http://bogdangoralski.manifo.com.
At the time when the Jewish Russian intellectual elites were flourishing, Jewish emigration to the United States was growing, where 78.6% of the Jews (about one and a half million people) leaving Russia arrived in the years 1881-1914. Emigration was caused by the progressive impoverishment of the Russian people resulting from the climatic crisis causing low crops and high food prices. The impoverishment of the Russian people brought an economic crisis that ruined Jewish interests and an increase in the level of aggression of the peasantry in the overpopulated Russian countryside. The climatic crisis intensified towards the turn of the century and at the beginning of the 20th century and was also noticeable in Western Europe with the high prices of food. This resulted in rising inflation, increased tension and aggression in European societies manifested in growing anti-Semitism, which ultimately led to World War I. It is important to determine the scope of the Orthodox Church’s influence in determining the causes of the persecution of Jews in Russia. In the second half of the 18th century, the Church lost a large part of its lands to the state and an army of 100,000 parish clergy and their families was maintained by the state. This quote shows that the Church had the largest propaganda apparatus and the best access to the people of all the tsarist institutions. This alliance of the Tsar and his powerful propaganda mouthpiece, the Church, played its part in the persecution of resourceful Jews organized into self-governing communities. After all, the Church taught that Jews were to blame for the death of Christ. They were the thorn in the side, the foreigner who, because they were more resourceful than the average Russian, was often the object of popular dislike. Jews believed that pogroms were instigated by the Tsar’s apparatus in times of crisis, when a scapegoat was needed to distract the people from socio-economic problems, that Jewish pogroms were instigated to defuse the aggression of the crowds. Having an internal enemy on whom the aggression of the crowds can focus is easier to govern. However, it is no coincidence that waves of pogroms occurred during years of climatic crises, which turned into hunger crises and increased the number of riots. Pogroms always broke out in the south-west of Russia and never in the north, central or eastern Russia. An example is the Polish-Jewish Holocaust during the Khmelnytsky Uprising, which probably broke out because of the severe droughts in Ukraine at that time. After all, there was no persecutor there, there was no tsarism, and Poles were murdered by the inhabitants of Ukraine just as Jews were.
Jews had nowhere to flee because they were persecuted everywhere. They did not want to live in the degradation to which the tsarist state condemned them. The only solution was to change the social system. The evolutionary path took time and they did not want to wait any longer. The French Revolution was a model for them. It is no wonder that there were so many revolutionaries among Jews fighting the tsarist system. They were the elite of the Bolsheviks and did not hesitate to lead the revolution, abandoning their Jewish identity. They were not afraid of the terror of the revolution, but they led it. They had nothing to lose and everything to win. They had the motivation. The pogrom in Kishinev in 1903 caused a breakthrough in Jewish consciousness and initiated the creation of armed self-defense groups. This provoked a provocative change in the attitude of the Jews towards the Russian state among the Russian people. The Tsar and the government were blamed for persecuting and provoking anti-Jewish incidents and openly called for their overthrow. This provoked a hostile reaction from the law-abiding Russian people who saw the Tsar as a defender against overwhelming Jewish oppression. At that time, the Russian government was trying to obtain large loans from international banks controlled by Jewish financiers. Therefore, it can hardly be accused of thoughtlessness and at the same time organizing Jewish pogroms in Russia, which made it impossible to take out loans from Jewish bankers. The Tsarist power within Russia was too weak to control the few revolutionaries and definitely too weak to control the aggression of the Russian people resulting from the food and economic crisis. The Russian people defended themselves against the aggression of the Jewish revolutionaries destroying the eternal order of the Tsarist state and instigating pogroms against Jews. In 1905, a wave of pogroms swept through the Pale of Settlement in three days. Leo Tolstoy said: I do not believe that the police incite people [to pogroms]. And they said the same about Kishinev and Baku […]. It was a brutal expression of the will of the people […]. The people see the violence of the revolutionary youth and counteract it. Shulgin explained similarly in the State Duma: People’s lynching is very widespread both in Russia and in other countries […]. An instructive picture in this respect is presented […] by America, where lynching is called “Lynch’s court” […]. But an even more dangerous phenomenon has recently occurred here in Russia – this lynching, which is called Jewish pogroms! When the authorities went on strike, when the most outrageous crimes against national feelings and national sacred things remained completely unpunished, then people, under the influence of elemental anger, took up the judging themselves. It goes without saying that, as is often the case, the people are unable to separate the guilty from the innocent and, at least in our countries, have blamed everything on the Jews. Of these, only a few guilty people suffered, because they were very clever in escaping abroad, while a whole host of completely innocent people were wronged.
In 1907,
V. Shulgin proposed from the rostrum of the State Duma to state in a resolution that […] the western half of Russia, from Bessarabia to Warsaw, is seething with hatred of the Jews, whom he considers the main perpetrators of all misfortunes. The Orthodox clergy was weak and had long been suppressed by the authorities and was unable to oppose the pogroms: The clergy could not even ensure that crucifixes and church banners did not shake at the front of the crowds that were beating up the Jews. In 1905-1907, 235,000 Jews emigrated from Russia to the United States alone. At the same time, Jewish youth were educating themselves in an effort to get a chance to escape the dangers of the Pale of Settlement. In 1905, there were 2,247 Jewish students in Russia (9.2%), in 1906 there were 3,702 (11.6%), and in 1907 – 4,266 (12%). However, it must be remembered that in 1905-1907, there were also mass cruel pogroms of the nobility in Russia, and there were more of them than of the Jews. The aggression of the people was directed against all oppressors. Jews supported all enemies of Russia, including Japan in the war of 1905. The Jewish most powerful American banker Jacob Schiff gave Japan a $200 million loan for war needs, guaranteed Japanese obligations incurred in Europe and at the same time torpedoed Russian efforts to obtain a loan. He also financed the revolutionary movement in Russia. Russian Jewry, in close agreement with the international community, organized worldwide press campaigns discrediting the Tsar and the Russian government. A new secularized, educated generation of Jewish revolutionaries emerged at the turn of the century. A new organizational network and combat groups were created, conducting terror against state bodies. These actions were supported by Austria-Hungary, Germany, the United States, Japan, and Turkey in order to weaken the Tsar’s power and lead to internal unrest weakening the then still strong Russian state. Lenin and a group of Russian revolutionaries were taken to Russia by the German authorities to organize a revolution and sabotage the actions of the Tsarist authorities, which aimed to establish a separatist peace between Russia and Germany. Lenin’s peace slogans with which he addressed the masses were populism at that time, but they had a great humanistic meaning in stopping the cruel war.
In March 1917, the famous lawyer OOGruzenberg spoke with passion and commitment before the leaders of the Provisional Government and the Council of Workers’ and Soldiers’ Deputies: We generously gave the revolution a huge “percentage” of our nation, almost its entire flower, almost all of its youth […] And when in 1905 the revolutionary people rose up, countless Jewish fighters flowed into its ranks with unbridled force.
No one can refute the claim that the Jews actually helped Lenin organize the Russian proletariat and lead it to seize power. This is proven by the names of the first chief commissars and the statistics of the Bolshevik administration in 1917-18: 448 Jews, 30 Russians, 34 Latvians, 22 Armenians, 12 Germans, 3 Finns, 2 Poles, 1 Czech, 2 Georgians, 1 Madjar .
Later the picture changed and now in place of the Jews we see natives from the Caucasus (written in 1930). We know that the Jews helped Lenin with their money, but we also know that the assassination attempts on Lenin, Trotsky, Uritsky , Volodarsky and Joffe were organized and carried out by Jews. We also know about the curses cast by the rabbis on Trotsky, Zinoviev, Kamenev, Uritsky , Volodarsky , Parnus-Gelfand . I could not pass over this fact, because it proved the passivity of the Russians and the mobility and strong internal organization of the Jewish “diaspora”, which is currently being pursued and exterminated by new factors, which are part of the government of Soviet Russia (…) Indeed, the Bolshevik staff received significant sums in gold through Sweden from a certain Sumenson , which was confirmed by the investigative commission of General Rezanov and which was written about in all the Russian, French and English newspapers. The investigation revealed that these sums came from the coffers of the Spartacists, led by Liebknecht, with whom Jacob Schiff , Kuhn, Loeb , Max Warburg and other bankers, belonging to the world Jewish finance, had secret relations. On the other hand, neither General Ryazanov , nor Miliukov ,
Nabokov or Kerensky indicated the connection of these Jewish activists with the staff of Wilhelm II. The tsarist policy towards the Jews had a huge impact on the growth of anti-Semitism in Polish lands, which became a site of fierce economic struggle between Jews fleeing persecution and the indigenous population. The principles of the Pale of Settlement, introduced by Catherine II and creatively developed by her successors, were in force until the February Revolution of 1917. The Litvaks – Russian Jews who came to Poland, were hostile to the Polish State. Some explanation for this hostility comes from the treatment of Polish Jews in Poland. They were employed to multiply the money of the Catholic Church and killed when they suffered financial losses that impoverished the Polish Church. The Litvaks knew about it and hated the Polish State for tolerating such practices. They were possible because they were convenient for the kahals, who had vast church assets at their disposal, and for the hierarchy of the Catholic Church, who made huge incomes from lending money to Jewish communities. These practices continue to this day, not only in Poland. The above information explains why the Bolshevik revolution was led by people genetically descended from the Jewish nation, created by centuries of persecution and anti-Semitism of Christians who were unable to apply the teachings of Christ in practice, deprived of illusions about human nature and distant from God, whom they could not forgive for centuries of constant torment, wanting to take their fate into their own hands, ruthless and intelligent in using terror, just to free themselves from the rule of the hated tsarism. The fate of Jews, including Russian Jews, is an example of antagonisms between people resulting from the existence of different religions created by the elites of nations. I call on these elites to dialogue, which will certainly lead to the establishment of a new universal world religion. I have included my voice in this very important matter in a short text entitled New Ethics placed on the Eioba.pl portal – link: http://www.eioba.pl/a/43bg/nowa-etyka
Bogdan Goralski
Warsaw, February 10, 2013, 8:30 a.m.
3,353 visits · 1 online
Żydzi a rewolucja rosyjska
Tragiczne losy Żydów skłoniły mnie do napisania tej historii. Moja obiektywna opowieść zmierza do uzdrowienia relacji pomiędzy tą wybitną społecznością a resztą ludzi. Pokój Wam.
mgr inż.Bogdan Góralski @bogdangoralski · 10 lut 2013 · edited: 6 mar 2017
Tragiczne losy Żydów skłoniły mnie do napisania tej historii. Moja obiektywna opowieść zmierza do uzdrowienia relacji pomiędzy tą wybitną społecznością a resztą ludzi. Pokój Wam.
3.3. Żydzi a rewolucja rosyjska.
Elitą bolszewików byli rewolucjoniści pochodzący z narodu żydowskiego zamieszkującego Rosję. Również inne odłamy rewolucjonistów były kierowane przez Żydów. Żydzi rosyjscy w dążeniu do zdobycia władzy w Rosji byli popierani przez całą światową społeczność żydowską. Ciekawy jest proces prowadzący do przekształcenia ofiar trwających wieki prześladowań w przywódców rewolucji i katów ofiar rewolucji. Opisuję ten proces poniżej.
Diaspora żydowska w Rosji liczy obecnie 800000 ludzi ale wielu Żydów rosyjskich wyemigrowało do Izraela i do USA. Prawdopodobnie w Rosji carskiej Żydzi byli liczniejsi bo od wieków uciekali na wschód przed pogromami w zachodniej Europie
Populacja żydowska w 1864 roku, bez Polski, liczyła półtora miliona ludzi. Natomiast razem z Polską było ich: w1850 roku – 2 350 000, w 1880 roku – już 3 980 000. Od początkowej około milionowej grupy przy pierwszych rozbiorach Polski doszli do 5 175 000 przy spisie w 1897 roku . .
Żydzi rosyjscy mogli być też potomkami dawnego społeczeństwa państwa Chazarów. Tak czy inaczej tworzyli zgodnie ze swoją tradycją zwarte samorządne gminy będące ostoją dla swoich członków. Wieki trudów, wędrówek i bolesnych zmagań z losem uczyniły ich ludźmi przedsiębiorczymi, ale wrażliwymi społecznie. Cechowała ich niezwykła solidarność bowiem nauczyli się, że w zwartej grupie łatwiej przeżyć.
Żyd zawodowo niesprawny był skazany na całkowite upośledzenie. Walcząc o dorównanie lub nawet przewyższenie otaczającej ich chrześcijańskiej większości, Żydzi wytworzyli między sobą silną więź solidarności, prowadzącą w niektórych dziedzinach do powstania mafii zmierzających do wzajemnego wspierania się i eliminacji chrześcijan .
O Żydach na ogół nie pisze się w książkach historycznych toteż informacje o ich losach w carskiej Rosji zaczerpnąłem z artykułu „Strefa osiedlenia – ojczyzna środkowoeuropejskiego antysemityzmu” autorstwa Anny Pawlikowskiej –link: http://www.znak.org.pl/?page1=sylwa&subpage1=sylwa00&infopassid1=758&scrt1=sn ,który ukazał się na łamach biuletynu internetowego Forum Żydzi-Chrześcijanie-Muzułmanie -link do strony Forum http://www.znak.org.pl/ . Cytuję:
Do strefy osiedlenia weszły tworzone po kolejnych rozbiorach Polski zachodnie gubernie rosyjskie, a także gubernie położone nad Morzem Czarnym. Ukaz oznaczał de facto wysiedlenie Żydów z Rosji. Zasady dotyczące osiedlania się Żydów w Rosji i w dozwolonej dla nich strefie były na mocy owego ukazu niesłychanie surowe i restrykcyjne. Zakazano im zamieszkiwania na wsi (prowadzili tam produkcję alkoholu i wyszynk czyli rozpijali chłopów-przypisek autora) i nabywania ziemi, zakaz obejmował też większe miasta. Spowodowało to ogromne przeludnienie w małych miasteczkach, pociągające za sobą brak pracy, nędzę mieszkańców i gwałtowne narastanie antagonizmów narodowościowych. Dziennikarz „Gazety Łódzkiej” zauważa wprawdzie w 1915 r., że „ustawy jednak rosyjskie są podobne do słynnych mostków, które podróżni muszą po obu stronach objeżdżać. Omijanie prawa jest taką samą specyficznie. rosyjską instytucją, jak »samodzierżawie”, „obszczina” i „knut”. Jednak aby ominąć prawo trzeba było dysponować jakimiś przeliczalnymi „argumentami”, co oznacza, że ogromnej masy Żydów nie było stać na to, aby zdobyć konieczne zezwolenia. Pewne rozluźnienie restrykcyjnych zasad dopuścił w 1810 car Aleksander I. Wielu bogatych żydowskich kupców i wojskowych znalazło się wówczas w Petersburgu czy w Moskwie. Ubożsi zasiedlali coraz liczniej wsie, w których można było rozwijać handel. Coraz bardziej przez palce patrzono też na narastającą liczbę żydowskich studentów na rosyjskich uczelniach. W końcu jednak rosyjskie władze edukacyjne znalazły oryginalne rozwiązanie: minister Oświaty Tołstoj wprowadził kwoty, znane potem jako „numerus clausus” – do gimnazjów nie wolno było przyjmować więcej niż 3 do 6 procent uczniów żydowskich. Nawet jednak ten niewielki napływ Żydów wywołał w rdzennej Rosji silny odruch antysemicki. W roku 1882, podczas wielkiej fali pogromów, car Aleksander III zaostrzył rygory strefy osiedlenia. Podpisane przez niego „Ustawy majowe” zabraniały Żydom osiedlania się na wsiach i w miasteczkach poniżej 1000 mieszkańców. Zakazano też Żydom pełnienia zawodu adwokata. W ramach realizacji carskiego prawa wypędzono ludność żydowską z Sankt Petersburga i Moskwy do strefy osiedlenia. Kolejna fala pogromów miała miejsce w latach 1903-1906. Odpowiedzialność za nie spada na władze Rosji, które inspirowały do nich ludność. Potężną i złowrogą rolę odegrał w trakcie pogromów Związek Ludu Rosyjskiego, osławiona Czarna Sotnia. Był to potężny cios dla żydowskich struktur gminnych, najczęściej pozbawianych wszelkich majętności i możliwości organizowania życia żydowskiego.
Jedynymi większymi grupami ludności opuszczającymi Rosję byli nie-Rosjanie z guberni zachodnich: na 3026000 carskich poddanych, którzy wyemigrowali w latach 1897-1916, ponad 70% stanowili Żydzi i Polacy .
Emigracja żydowska do USA była prawdopodobnie selektywna. Emigrowały prawdopodobnie rodziny żydowskie uznające dominację Talmudu ustnego a pozostawały rodziny poddane władzy Talmudu pisanego. Różnica między nimi polega na tym, że wtedy kiedy obowiązuje Talmud ustny i rodzina zabije nieudolnego biznesowo syna, męża, ojca to według tego żydowskiego prawa nie ma zbrodni. W Talmudzie pisanym przepis ten prawdopodobnie nie występuje. Te różnice w prawie opracowanym przez rabinów ukształtowały całą kulturę żydowską. Dowiedziałem się o tym od pewnego zdesperowanego ortodoksyjnego Żyda warszawskiego. Tak więc widzimy, że w społeczeństwie emigrujących do USA rodzin żydowskich dominowały rodziny stosujące Talmud ustny i ten fakt ukształtował kulturę biznesową Stanów Zjednoczonych, podczas gdy w Rosji sowieckiej pozostała społeczność żydowska stosująca bardziej ludzki, ukształtowany przez mężczyzn Talmud pisany. Późniejsza wrogość pomiędzy Związkiem Radzieckim a USA wynikała z różnych taktyk społecznych, określonych prawem, stosowanych przez elity tych państw. Istnieją prawdopodobnie dwie światowe mafie żydowskie stosujące w praktyce wyznawane przez siebie prawa. Kapitał żydowski powstaję dzięki podatkowi 10% od obrotu płaconego przez członków gminy. Powoduje to zasadę popierania przez tę społeczność lokowania się Żydów na stanowiskach o wysokich dochodach zapewniających wysokie podatki. Wykorzystuje się wszelkie metody aby umieścić członków gmin żydowskich na stanowiskach w administracji państwowej, miejskiej i biznesowej- wszędzie tam gdzie dysponuje się pieniędzmi do wydania. Pieniądze te wtedy wydaje się w firmach władanych przez Żydów.
Na przykład w końcowej fazie rządów Edwarda Gierka w Polsce, w polskim przemyśle państwowym, wszystkie działy zaopatrzenia wielkich przedsiębiorstw zostały opanowane przez tzw. moczarowców- żydowską mafię męską. Mafia ta, po upadku PRL-u, popierała zakupy zaopatrzeniowe lokowane w „swoich” przedsiębiorstwach prowadzonych przez Żydów, którzy opanowali w ten sposób polski handel artykułami przemysłowymi.
Trudno się zatem dziwić, że Żydzi odegrali w ruchu rewolucyjnym tak dużą i znaczącą rolę. Nawet Witte po pogromie żydowskim w Kiszyniowie w 1903r. był zmuszony przyznać, że skoro Żydzi „ stanowią 50% członków partii rewolucyjnych”, to jest to” winą naszego rządu. Żydzi są zbyt mocno represjonowani” . Car uważał, że 90% Żydów to rewolucjoniści i że pogromy są zasłużone .
W przedrewolucyjnej Rosji miał miejsce ogromny, pięciokrotny w ciągu 100 lat wzrost żydowskiej populacji, a jednocześnie:
największa z Aleksandrowskich reform, dziejowo najbardziej istotna, punkt zwrotny w rosyjskiej historii-wyzwolenie chłopów, zniesienie prawa pańszczyźnianego w 1861 roku-okazała się dla Żydów w Rosji nader niekorzystna, a dla wielu z nich nawet rujnująca. Powszechne zmiany społeczno-ekonomiczne zachodzące w związku ze zlikwidowaniem zależności pańszczyźnianej chłopów […] znacznie pogorszyły w tym okresie przejściowym sytuację materialną szerokich mas żydowskich. Zmiana społeczna polegała na tym, że przestawała istnieć wielomilionowa, pozbawiona praw i możliwości przemieszczania się, klasa chłopstwa, a przez to relatywnie spadało znaczenie licznych swobód żydowskich. Natomiast zmiana ekonomiczna wyrażała się tak, […] że uwolniony z zależności chłop […] mniej potrzebował usług Żyda […], to znaczy nie musiał już przestrzegać surowego zakazu sprzedawania swoich produktów i kupowania towarów inaczej niż przez wyznaczonego pośrednika (w zachodnich guberniach prawie zawsze Żyda […]Poza tym obecnie właściciele ziemscy, straciwszy darmową pracę pańszczyźnianą, żeby nie zbankrutować, […]byli zmuszenie osobiście zająć się swoim gospodarstwem, w którym wcześniej ważna rola przypadała Żydom- dzierżawcom i pośrednikom w różnorodnych sprawach handlowo-przemysłowych. Odnotujmy, że wprowadzany w tych latach kredyt rolny wypierał Żyda […] jako organizatora finansowej podstawy ziemiańskiej egzystencji. Rozwój klienckich i kredytowych stowarzyszeń prowadził do wyzwolenia ludzi od tyranii lichwy co podcinało korzenie egzystencji żydowskich mas w Rosji i wywoływało ich niezadowolenie z rządów. Carat bezskutecznie wzywał Żydów do: osiedlania się na roli przydzielając im żyzne ziemie, do kształcenia się i asymilacji w społeczeństwie rosyjskim. Dopiero po wydaniu nowego regulaminu wojskowego w 1874 roku pozwalającego osobom wykształconym na ulgi w służbie wojskowej, nastąpił okres napływu Żydów do szkół powszechnych- średnich i wyższych po to, aby skrócić okres służby, ale także otrzymać stopnie oficerskie . W latach siedemdziesiątych XIX wieku ogromnie wzrósł na uniwersytetach odsetek uczących się (pochodzących z burżuazji i inteligencji) Żydów do 9%, a nawet do 31% w Odessie i 42% w Charkowie, co wywoływało niechęć w elitach rosyjskich. Masy żydowskie pozostały wierne chederom i jesziwom . Po skutecznym zamachu i śmierci Aleksandra II, w sześć tygodni później doszło do pogromów Żydów, jednocześnie na całym obszarze Rosji, co wyklucza raczej inspirację rządu rosyjskiego. Taka akcja byłaby bardzo trudna do zorganizowania w tak krótkim czasie. Żydów przeważnie rabowano.
Wiosną 1881 roku także Łoris-Mielnikow meldował Wladcy: U podstaw obecnych zamieszek leży głęboka nienawiść miejscowej ludności do zniewalających ją Żydów wywołana prowadzoną przez Żydów lichwą, dzierżawą majątków rolnych, masową sprzedażą alkoholu.
Jednakże obecne antyżydowskie rozruchy […] niezbicie dowodzą że, pomimo wszelkich starań władz, nienormalność stosunków pomiędzy żydowską a rodowitą ludnością tych miejscowości istnieje jak dawniej. Od czasów złagodzenia prawnych ograniczeń, wykorzystując warunki ekonomiczne, Żydzi wzięli w swe ręce nie tylko handel i przemysł, ale nabyli też znaczne własności ziemskie, ”przy czym, dzięki zwartości i solidarności, niemal wszyscy oni, z niewielkimi wyjątkami, skierowali swe wysiłki nie ku zwiększeniu sił wytwórczych państwa , lecz ku eksploatacji głównie najbiedniejszych warstw okolicznej ludności .
Porewolucyjne szacunki wskazują, że na wsiach żyła jedna trzecia żydowskiej populacji, w miasteczkach także trzecia cześć, 29% w średnich miastach a 5% w dużych. Restrykcje w ograniczeniu zaludnienia wsi pogarszały warunki bytowe dużej części Żydów. Spowodowało to emigrację.
Na początku 1883 Aleksander III zatwierdził powstanie najwyższej komisji do spraw praw Żydów w Rosji. Brali w niej udział wybitni przedstawiciele rosyjskiego i żydowskiego społeczeństwa. Efektem była konkluzja: istnieje tylko jedno wyjście i jedna droga- to droga wyzwoleńcza i jednocząca Żydów z całą ludnością pod osłoną jednych i tych samych praw .
Oferowano wykształconym Żydom stanowiska w administracji carskiej, szczególnie w polskich guberniach co wzbudzało niechęć do nich wśród Polaków. Żydowska wykształcona młodzież w Rosji pragnęła przerwać ten zaklęty krąg niechęci, przeradzającej się momentami w nienawiść do Żydów, i zwróciła się ku służbie ludowi rosyjskiemu aby ulżyć jego doli. Ideały narodnictwa sprzyjały asymilacji i przyswajania rosyjskiego ducha jednakże młodzi rewolucjoniści napotkali wśród ludu mur niezrozumienia. Pogromy w Rosji w 1881 roku spowodowały przełom w żydowskiej inteligenckiej świadomości i dalsze postępujące zespolenie młodych rewolucjonistów z żydowskimi masami.
Istnieje taki pogląd , że jeśliby w ramach reformy z lat 1861-1863 zlikwidowano strefę osiedlenia, to wszystko w naszej historii potoczyłoby się inaczej […] Zniósłby Aleksander II te granice i nie byłoby Bundu albo trockizmu! .
Jednakże napływ socjalistycznych idei, marksizmu z zachodu, spowodował, że młodzi żydowscy rewolucjoniści nie walczyli o zniesienie strefy osiedlenia lecz marzyli o obaleniu caratu. Młodość jest niecierpliwa i działa nierozważnie, chce burzyć i budować od nowa. Ewolucja carskiego systemu władzy ku oświeconej monarchii władającej zespolonym narodem była wbrew ideologii marksistowskiej wzywającej do burzenia starego porządku.
Ideologia marksistowska oparta na fałszywych podstawach teorii Marksa doprowadziła młodych rewolucjonistów żydowskich w zaułek historii, w sytuację bez wyjścia. Dopiero upadek Związku Radzieckiego i upadek komunizmu pokazał prawdę historyczną- droga, którą skierowali się młodzi wykształceni Żydzi była fałszywa, okrutna i nieefektywna. Pokazuje to wagę badań procesu historycznego i niezafałszowanego dyskursu naukowego o naszej przeszłości i przyszłości. Propaganda żydowska w zachodniej Europie zakrzyczała inaczej myślących naukowców i powszechnie przyjęto teorię Marksa o walce klas będącej sprężyną historii. Tymczasem okazuje się, że permanentne kryzysy polityczno-gospodarczo-społeczne wynikają z powodu oddziaływania Słońca i planet na ziemskie środowisko, wywołującego okresowe zmniejszenie produkcji roślinnej na naszej planecie. Następujące w wyniku tego zjawiska permanentne głody wymuszają na ludzkiej populacji agresywne zachowania prowadzące do rewolucji. To zmiany klimatu i wynikający z nich brak żywności są odpowiedzialne za wybuchy rewolucji. Aby uniknąć nieszczęść w rozwoju naszej cywilizacji należy ostatecznie rozprawić się z teorią Marksa przyjętą przez żydowską społeczność i potwierdzić badaniami naukowymi, że byt kształtuję świadomość a świadomość kształtuje nowy byt, które to stwierdzenie jest efektem moich wieloletnich badań. Należy przyznać, że pokojowa ewolucja systemu społeczno-gospodarczego jest jedyną drogą prowadzącą do wzrostu cywilizacyjnego, rozwoju kultury i społeczeństwa światowego.
Aleksander III po 1887 roku energicznie skierował się w stronę hamowania rosyjskiego żydostwa przez ograniczenia obywatelskie i polityczne, co kontynuował aż do śmierci. Uzasadnione to było udziałem Żydów w ruchu rewolucyjnym i ich antypaństwową postawą. Wyznaczono limity przyjęć Żydów do szkół, które były zwykle rozsadnikiem rewolucji . Car uznawał wyższość intelektualną Żydów nad Rosjanami i limitami wyrównywał szansę gorzej uczącej się młodzieży rosyjskiej. W praktyce nie przestrzegano limitów przyjęć do szkół np. w szkołach żeńskich, specjalistycznych, artystycznych, handlowych, felczerskich, prywatnych. Limity przyjęć do szkół państwowych były jednak dotkliwym ciosem dla pragnącej się kształcić młodzieży żydowskiej. Dyplom uniwersytecki był przepustką do osiedlenia się w guberniach poza strefą osiedlenia. Urzędowo ograniczono także kariery Żydów w adwokaturze, do której byli wyjątkowo uzdolnienie dzięki dobrej pamięci wiekami ćwiczonej na nauce i zapamiętywaniu Talmudu. W carskiej Rosji gnębiono mniejszości religijne czego przykładem są okrutne prześladowania staroobrzędowców, duchoborców, mołokan. Jednocześnie przyznawano Żydom tytuły szlacheckie dziedziczne (196 szlachciców w 1897 roku) oraz niedziedziczne (3371 szlachciców osobistych) . W 1890 roku odsunięto Żydów od uczestnictwa w samorządach ziemskich, a 1892 od stanowisk administracyjnych w miastach gubernii wewnętrznych. Według spisu z 1897 roku poza strefą osiedlenia mieszkało 9% populacji Żydów rosyjskich (315 000 osób) nie licząc przebywających tam nielegalnie. Dla porównania w Wielkiej Brytanii było dwieście tysięcy a we Francji sto piętnaście tysięcy Żydów . Warunki przyrodniczo-geograficzne czyniły ziemie rosyjskie trzy razy uboższymi od ziem zachodniej Europy, dlatego Żydom żyło się w Rosji ciężko i niedostatnio w porównaniu z bogatym żydostwem zachodnioeuropejskim. Winą za to obarczano rząd i cara tym bardziej, że wewnątrzżydowska zbyt duża konkurencja powiększała się w strefie osiedlenia w miarę przyrostu populacji. Cesarstwo Rosyjskie posiadało zbyt małe środki aby dobrze zorganizować sprawną administrację państwa, dlatego niezrozumiałe jest dlaczego nie rozwinął się szerzej sprawny lokalny samorząd?
Ani finansowa, ani wykształcona żydowska górna warstwa społeczna ograniczeń strefy nie odczuwała, swobodnie rozlokowując się w wewnętrznych guberniach. 14% żydowskiej ludności miało wolne zawody. W 1905 roku w całej Rosji ponad milion trzysta tysięcy Żydów zajmowało się pracą rzemieślniczą, to znaczy, że mogli mieszkać poza strefą i prowadzić tam także działalność handlową.
Ograniczenia praw osiedlania się Żydów w Rosji zawierało w sobie nader „humanitarną” myśl zabezpieczenia ciemnych chłopów rosyjskich przed wyzyskiem ze strony Żydów, sprytniejszych i posiadających większą wiedzę handlową i kontakty ze światem. Jednak trzeba dostrzec i jasną stronę tego „wyzysku”- to rosyjscy Żydzi zorganizowali eksport jajek, drewna (w latach 1813-1913 wzrósł 140 razy), zboża (milion Żydów rosyjskich zajmował się handlem zbożem) do zachodniej Europy, czym wspierali państwo rosyjskie. Na początku XX wieku Żydzi stanowili 35% kupieckiej klasy Rosji . Banki prywatne w Rosji były przeważnie w rękach żydowskich.
W 1896 roku wprowadzono monopol państwa na handel alkoholem usuwając prywatnych szynkarzy (głównie Żydów) i dochody Rosji z tego tytułu wyniosły 285 mln rubli podczas gdy podatki bezpośrednie od ludności wyniosły 98 mln rubli. W wyniku państwowego monopolu alkoholowego sto tysięcy Żydów utraciło źródło znacznych zarobków .
W 1903 roku wydano zakaz dla Żydów kupowania nieruchomego mienia poza granicami miast i miasteczek. W 1908 roku Żydzi posiadali lub dzierżawili dwa miliony dziesięcin ziemi, a uprawiali w koloniach żydowskich sto trzynaście tysięcy dziesięcin. Reformy agrarne Stołypina przekazujące ziemię wyłącznie w ręce tych, którzy je obrabiają własnymi rękami naruszyły interesy pewnej wpływowej części Żydów . Stołypina zastrzelił żydowski rewolucjonista Bogrow, którego ojciec był bogatym przedsiębiorcą.
Tymczasem rosyjskie żydostwo właśnie w tych dziesięcioleciach, od lat 70.XIX wieku do początku XX wieku , przeżywało przyspieszony rozwój, niewątpliwy rozkwit swych elit umysłowych, dla których za ciasna stawała się już nie tylko strefa osiedlenia, ale i granice rosyjskiego imperium . Przewaga intelektualna i biznesowa Żydów rosyjskich nad rdzennie rosyjską elitą podsunęła im myśl o przejęciu władzy w imperium rosyjskim. Myśl ta była konsekwentnie realizowana przy pomocy europejskiego i amerykańskiego żydostwa. Trzeba było najpierw skończyć z caratem a potem zabrać się do eliminacji elit rosyjskich. Zadanie to wykonano kosztem milionów ofiar. Powstało państwo według Żydów idealne- Związek Radziecki. Historia jednak płata figle i przyszedł czas eliminacji rewolucyjnych elit żydowskich niszczonych przez Stalina i jego kompanię. Myśl o opanowaniu Rosji była też spowodowana nasilającym się w Europie zachodniej i Stanach Zjednoczonych antysemityzmem wywołanym postępującą pod koniec XIX wieku ( i na początku XX wieku) drożyzną żywności i opanowaniem przez Żydów najbardziej dochodowych profesji. Zjawisko biznesowej dominacji Żydów było spowodowane ich niezwykłą solidarnością w tworzeniu grup zakupowych dla wynegocjowania korzystnych cen u dostawców ( w tym celu jeden wybrany kupował dla innych Żydów), następnie kontrolowanie sprzedaży wybranego przedsiębiorstwa, przejmowanie tego dostawcy i opanowywanie w ten sposób całych gałęzi przemysłu, handlu i usług. Sytuowało to Żydów na szczycie drabiny społecznej i spychało na margines rodzime elity co wywoływało niechęć i samoobronę w postaci antysemityzmu. Było to ilustracją kolejności procesów koła życia odkrytego przeze mnie, w którym zagrożenie powoduje przyrost wiedzy a potem wzrost etyki-solidarności międzyludzkiej, która daje siłę-energię życiu. Żydzi byli zagrożeni rosnącymi prześladowaniami, spowodowało to ich pęd do wykształcenia zapewniającego pozycję społeczną co zaowocowało silniejszym poczuciem więzi pomiędzy młodą inteligencją a masami żydowskimi. Dało to niesamowitą siłę narodowi żydowskiemu, który zbudował nowe, sprawiedliwe w ich mniemaniu, państwo. Wzrost żydowskich przewag był spowodowany nieustannym zagrożeniem ze strony chrześcijańskich prześladowców i był reakcją na antysemityzm. W ciągu wieków prześladowań Żydzi aby przetrwać biologicznie utworzyli restrykcyjny dla żydowskich mężczyzn system społeczny. Mężczyzna żydowski niezdolny do utrzymania rodziny był truty na rozkaz rabina czy kahału przez matkę, żonę lub córkę. Mężczyźni żydowscy broniąc się, utworzyli męską światową mafię dla wspierania się w biznesie, co pozwalało im zachować życie. Byli zmuszeni do bogacenia się pod groźbą śmierci z rak kobiet żydowskich. Aby to osiągnąć truli, zabijali swych konkurentów lub przejmowali ich majątki za pomocą małżeństw.
Żyd zawodowo niesprawny był skazany na całkowite upośledzenie. Walcząc o dorównanie lub nawet przewyższenie otaczającej ich chrześcijańskiej większości, Żydzi wytworzyli między sobą silną więź solidarności, prowadzącą w niektórych dziedzinach do powstania mafii zmierzających do wzajemnego wspierania się i eliminacji chrześcijan .
Teoria rewolucyjna Marksa, ustanawiająca własność państwową zamiast prywatnej, zwalniała mężczyzn żydowskich z szaleńczej walki o majątek i obiecywała im bezpieczne państwowe pensje. Żydzi rosyjscy po zwycięstwie rewolucji bolszewickiej mieli dość władzy w Rosji aby zorganizować państwowy przemysł służący wszystkim Rosjanom oraz uczynić świeckim państwo. Ofiarowali swoją niezwykłą przedsiębiorczość swemu wymarzonemu państwu i zbudowali w krótkim czasie prawdziwą przemysłową potęgę. Brak jednak było mechanizmów rywalizacji w sowieckim systemie gospodarczym co przyniosło technologiczne zacofanie. Rosja jednak nadal ma solidne podstawy do tego aby szybko wkroczyć na ścieżkę innowacji i zreformować swój system społeczno- gospodarczy. Trzeba docenić to, że Żydzi tworząc Związek Sowiecki porzucili rolę bogacącej się kosztem społeczeństwa warstwy społecznej na rzecz służby swoimi umiejętnościami narodowi rosyjskiemu. Osiągnęli wielkie sukcesy w cywilizowaniu tego ogromnego, ale bardzo biednego państwa. Mogą je osiągać dalej, ale trzeba im w tym dopomóc. Ich państwo dające bezpieczeństwo socjalne narodowi upada bo okazało się niewydolne. Przywrócono więc z konieczności w Rosji dawny system gospodarczy dający władzę oligarchii i mafii żydowskiej. Ja proponuję zmienić w tym systemie tylko zasady dziedziczenia, żeby dziedziczyła po tych mafijnych dorobkiewiczach wspólnota lokalna lub społeczeństwo rosyjskie jako ogół. Inaczej mówiąc chwalebne jest wzbogacić się, ale wszystko co się w życiu zdobyło trzeba zwrócić społeczeństwu zyskując odpowiednią rentę bądź emeryturę. Pozwoli to na stworzenie cywilizowanego i efektywnego systemu społeczno-gospodarczego w Rosji.
Z tego płynie wniosek, że zwrócenie się ze zrozumieniem i miłością do Żydów pozbawi ich tendencji do alienacji ze społeczeństwa otaczającego. Zwrócenie się z miłością do wrogów wypływa z nauk Jezusa Chrystusa i jest podstawą chrześcijaństwa, zatem: Chrześcijanie!!! Kochajcie Żydów, jeżeli chcecie ich nawrócić!!!!.
Żydzi już wcześniej mogliby przyjąć chrześcijaństwo i wtopić się w społeczeństwo rosyjskie. Było to dla nich niemożliwe ze względu na to, że nikt w tym społeczeństwie nie przestrzegał nauk Chrystusa będących podstawą chrześcijaństwa. Chrześcijaństwo rosyjskie polegało na kultywowaniu ceremoniału, było formą kultu bóstwa bez obowiązujących wymogów stosowania w codziennym życiu nakazów Jezusa. Tymczasem Żydzi mieli swój własny system etyczny-Torę i Talmud wymuszające powszechne cnotliwe codzienne życie. Jak porzucić taki system na korzyść nie przestrzeganego systemu chrześcijaństwa? Jak żyć w niemoralnym rosyjskim społeczeństwie korzystającym z nieskutecznego ( w tym biznesowo!!!) systemu etycznego chrześcijaństwa? Żydzi widzieli w chrześcijaństwie duży potencjał. Wyrósł on przecież z ewolucji judaizmu. Narodnicy żydowscy nieśli Ewangelie w lud rosyjski ale ten ruch zamarł po pogromach w 1881 roku. Rosjanie nie potrafili wybaczać Żydom wbrew naukom Cerkwi. Cała sztuka polega na tym, żeby zwykłych ludzi przekonać do stosowania nauk Chrystusa. Do tej pory to się nie udawało. Zaproponowałem dla Polski Program Partii Dekalogu, który może pozwolić na usprawnienie chrześcijaństwa, i może on służyć praktycznie każdemu społeczeństwu, również rosyjskiemu. Jestem przekonany, że program ten uczyni prawdziwie chrześcijańskimi narody Europy, Rosji i świata. Można go znaleźć na Portfolio mojej strony internetowej : http://bogdangoralski.manifo.com
W czasie gdy trwał rozkwit żydowskich rosyjskich elit intelektualnych wzrastała żydowska emigracja do Stanów Zjednoczonych do których przybyło w latach 1881-1914 78,6% Żydów (około półtora miliona osób) opuszczających Rosję . Emigracja był spowodowana postępującym ubożeniem ludu rosyjskiego wynikającym z kryzysu klimatycznego powodującego małe plony i drożyznę żywności. Ubożenie ludu rosyjskiego przyniosło kryzys gospodarczy rujnujący żydowskie interesy oraz wzrost poziomu agresji chłopstwa na przeludnionej wsi rosyjskiej. Kryzys klimatyczny potęgował się ku przełomowi wieków i na początku XX wieku i zaznaczał się również w Europie zachodniej drożyzną żywności. Skutkowało to rosnącą inflacją, wzrostem napięcia i agresji w społeczeństwach europejskich objawiających się rosnącym antysemityzmem, co w efekcie doprowadziło do I wojny światowej.
Istotne dla ustalenia przyczyn prześladowania Żydów w Rosji jest ustalenie zasięgu wpływów Cerkwi prawosławnej. Cerkiew utraciła w drugiej połowie XVIII wieku sporą część swoich ziem na rzecz państwa a armia 100000 parafialnych duchownych i ich rodzin była utrzymywana przez państwo .Widać z tego cytatu, że Cerkiew miała największy aparat propagandowy i najlepszy dostęp do ludu ze wszystkich carskich instytucji. Ten sojusz cara i jego potężnej tuby propagandowej -Cerkwi odegrał swoją rolę w prześladowaniu zaradnych zorganizowanych w samorządne gminy Żydów. Cerkiew uczyła przecież, że Żydów należy winić za śmierć Chrystusa. To oni byli tą solą w oku, obcym, który dlatego, że bardziej zaradny od przeciętnego Rosjanina, był często obiektem niechęci ludu. Żydzi sądzili, że pogromy były wywoływane przez carski aparat w czasach kryzysu, gdy był potrzebny kozioł ofiarny dla odwrócenia uwagi ludu od socjalno-ekonomicznych problemów, że wywoływano pogromy żydowskie dla rozładowania agresji tłumów. Mając wewnętrznego wroga na którym może się skupić agresja tłumów łatwiej jest rządzić. Jednak to nie jest przypadek, że fale pogromów występowały w latach kryzysów klimatycznych, które przeradzały się w kryzysy głodowe i wzrastała liczba zamieszek. Pogromy zawsze wybuchały na południowym-zachodzie Rosji a nigdy w północnej, środkowej i wschodniej Rosji. Przykładem może być Holokaust polsko-żydowski podczas powstania Chmielnickiego, które wybuchło prawdopodobnie z powodu gwałtownych susz na Ukrainie w tamtym okresie. Przecież tam nie było prześladowcy, nie było caratu, a Polacy byli tak samo mordowani przez mieszkańców Ukrainy jak Żydzi.
Żydzi nie mieli dokąd uciekać bo wszędzie byli prześladowani. Nie chcieli żyć w takim upodleniu na jakie skazywało ich carskie państwo. Jedyną radą było zmienić system społeczny. Ewolucyjna droga wymagała czasu a oni nie chcieli już czekać. Rewolucja Francuska była dla nich wzorem. Nic dziwnego, że wśród Żydów było tak wielu rewolucjonistów zwalczających system carski. Oni byli elitą bolszewików i nie wahali się stanąć na czele rewolucji porzucając swoją żydowską tożsamość. Nie bali się terroru rewolucji tylko stanęli na jego czele. Nie mieli nic do stracenia a wszystko do wygrania. Mieli motywację.
Pogrom w Kiszyniowie w 1903 spowodował przełom w świadomości żydowskiej i zainicjował utworzenie uzbrojonych grup samoobrony. Wywołało to prowokującą lud rosyjski zmianę postawy Żydów wobec państwa rosyjskiego. Cara i rząd obwiniano o prześladowanie i prowokowanie incydentów antyżydowskich i otwarcie wzywano do ich obalenia. Wywoływało to wrogą reakcję praworządnego ludu rosyjskiego widzącego w carze obrońcę przed żydowskim przemożnym uciskiem. W tamtym okresie rząd rosyjski starał się o duże pożyczki w międzynarodowych bankach opanowanych przez żydowską finansjerę. Zatem trudno go oskarżyć o bezmyślność i jednoczesne organizowanie pogromów żydowskich na terenie Rosji, które uniemożliwiały zaciągnięcie pożyczek u żydowskich bankierów. Carska siła wewnątrz Rosji była zbyt słaba by opanować nielicznych rewolucjonistów i zdecydowanie zbyt słaba by zapanować nad agresją ludu rosyjskiego wynikającą z kryzysu żywnościowego i gospodarczego. Lud rosyjski sam z siebie bronił się przed agresją rewolucjonistów żydowskich niszczących odwieczny porządek carskiego państwa i wywoływał pogromy Żydów. W 1905 roku w ciągu trzech dni fala pogromów przeszła przez strefę osiedlenia .
Lew Tołstoj powiedział: Nie wierzę, że policja podburza ludzi [do pogromów]. I o Kiszyniowie i o Baku tak mówili[…]. To było brutalne wyrażenie woli narodu[…].Naród widzi przemoc rewolucyjnej młodzieży i przeciwdziała jej .
Podobnie tłumaczył Szulgin w Dumie Państwowej: Ludowy samosąd jest bardzo rozpowszechniony w zarówno w Rosji jaki i w innych krajach[…]. Pouczający obraz prezentuje pod tym względem […]Ameryka, gdzie samosąd występuje pod nazwą „sądu Lyncha” […]. Ale jeszcze groźniejsze zjawisko zaistniało w ostatnim czasie u nas na Rusi – to ten samosąd, który określa się jako żydowskie pogromy! Kiedy władza zastrajkowała, kiedy najbardziej oburzające zbrodnie przeciwko uczuciom narodowym i narodowym świętościom pozostawały całkowicie bezkarne, wtedy ludzie pod wpływem żywiołowego gniewu sami zabrali się do sądzenia. Rozumie się samo przez się, że , jak to bywa w takich przypadkach, naród nie jest w stanie oddzielić winnych od niewinnych i, przynajmniej w naszych krajach, wszystko zwalił na Żydów. Spośród nich ucierpiało niewielu winowajców, ponieważ ci akurat nader sprytnie uciekali za granicę, skrzywdzono natomiast całą rzeszę zupełnie niewinnych osób .
W.Szulgin proponował, w 1907 roku, z trybuny Dumy Państwowej, by stwierdzić w uchwale, że […] zachodnia połowa Rosji , od Besarabii do Warszawy, kipi nienawiścią do Żydów, których uważa za głównych sprawców wszystkich nieszczęść .
Prawosławne duchowieństwo było słabe i dawno stłamszone przez władzę i nie potrafiło przeciwstawić się pogromom:
Duchowieństwo nie potrafiło nawet doprowadzić do tego by na przedzie tłumów gromiących Żydów nie chwiały się krucyfiksy i kościelne chorągwie .
W latach 1905-1907 do samych Stanów Zjednoczonych wyemigrowało z Rosji 235 tysięcy Żydów . Jednocześnie żydowska młodzież kształciła się na potęgę próbując uzyskać szansę na wydostanie się z zagrożenia w strefie osiedlenia.
W 1905 roku żydowskich studentów było w Rosji 2247 (9.2%), w 1906 roku było ich 3702 (11,6%), a w 1907 roku-4266 (12%) .
Trzeba jednak pamiętać, że w latach 1905-1907 w Rosji masowo odbywały się także okrutne pogromy szlachty i było ich więcej niż żydowskich. Agresja ludu zwracała się przeciwko wszystkim ciemięzcom.
Żydzi wspierali wszystkich wrogów Rosji, w tym Japonię w wojnie 1905 roku. Żydowski najpotężniejszy amerykański bankier Jakub Schiff udzielił Japonii 200 mln dolarów kredytu na potrzeby wojenne, gwarantował japońskie zobowiązania zaciągane w Europie i w tym samym czasie torpedował starania Rosjan o kredyt . Finansował także ruch rewolucyjny w Rosji. Rosyjskie żydostwo w ścisłym porozumieniu z międzynarodowym organizowało światowe kampanie prasowe dyskredytujące cara i rząd rosyjski. Nowe zlaicyzowane wykształcone pokolenie żydowskich rewolucjonistów ujawniło się na przełomie wieków. Tworzono nową siatkę organizacyjną i grupy bojowe prowadzące terror wobec organów państwa. Działania te były wspierane przez Austro-Węgry, Niemcy, Stany Zjednoczone, Japonię, Turcję w celu osłabienia władzy cara i doprowadzenia do wewnętrznych zamieszek osłabiających silne wtedy jeszcze państwo rosyjskie. Lenin i grupa rewolucjonistów rosyjskich została przewieziona do Rosji przez niemieckie władze, dla zorganizowania rewolucji i sabotowania działań władz caratu, co zmierzało do ustanowienia pomiędzy Rosją a Niemcami separatystycznego pokoju. Hasła pokojowe Lenina z którymi kierował się do mas były wtedy populizmem, lecz jednak miały wielki humanistyczny sens w zaprzestaniu okrutnej wojny.
W marcu 1917 roku znany adwokat O.O.Gruzenberg z pasją i zaangażowaniem wypowiedział przed przywódcami Rządu Tymczasowego oraz Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich słowa: Hojnie oddaliśmy rewolucji ogromny „procent” naszego narodu, prawie cały jego kwiat, prawie wszystką młodzież […] I kiedy w 1905 roku rewolucyjny lud powstał, w jego szeregi z niepohamowaną siłą popłynęli niezliczeni żydowscy bojownicy .
Nikt nie umie zbić twierdzenia, że Żydzi istotnie dopomogli Leninowi w zorganizowaniu rosyjskiego proletariatu i w doprowadzeniu go do zagarnięcia władzy. Dowodzą tego nazwiska pierwszych komisarzy naczelnych oraz statystyka administracji bolszewickiej w r.1917-18: 448 Żydów, 30 Rosjan, 34 Łotyszów, 22 Ormian, 12 Niemców, 3 Finnów, 2 Polaków, 1 Czech, 2 Gruzinów, 1 Madjar.
Później obraz się zmienił i obecnie na miejscu Żydów widzimy tubylców z Kaukazu (pisane w 1930 roku).Wiemy, że Żydzi dopomogli Leninowi swemi pieniędzmi lecz wiemy też, że zamachy na Lenina, Trockiego, Urickiego, Wołodarskiego i Joffego były zorganizowane i wykonane przez Żydów. Wiemy, też o wyklęciu, rzuconym przez rabinów na Trockiego, Zinowiewa, Kamieniewa, Urickiego, Wołodarskiego, Parnusa-Gelfanda. Tego faktu nie mogłem przemilczeć, bo dowodził on bierności Rosjan i ruchliwości oraz silnej organizacji wewnętrznej żydowskiej „diaspory”, która obecnie ścigana jest i tępiona przez nowe czynniki, wchodzące w skład rządu Rosji sowieckiej (…) Istotnie, bolszewicki sztab otrzymał przez Szwecję od nijakiej Sumenson znaczne sumy w złocie, co zostało stwierdzone przez komisję śledczą gen. Riezanowa i o czem pisały wszystkie gazety rosyjskie, francuskie, angielskie. Śledztwo wykryło, że sumy te wychodziły z kasy spartakusowców, kierowanych przez Liebknechta, z którym mieli stosunki tajemne Jakub Schiff, Kuhn, Loeb, Maks Warburg, i inni bankierzy, należący do wszechświatowej finansjery żydowskiej. Natomiast na związek tych żydowskich działaczy ze sztabem Wilhelma II nie wskazywali ani gen. Riazanow, ani Milukow, Nabokow czy Kierenskij .
Polityka carska wobec Żydów miała ogromny wpływ na wzrost antysemityzmu na ziemiach polskich, które stawały się terenem ostrej walki ekonomicznej między uciekającymi od prześladowań Żydami a rdzenną ludnością. Zasady strefy osiedlenia, wprowadzone przez Katarzynę II i twórczo rozwinięte przez jej następców, obowiązywały aż do rewolucji lutowej 1917 r.
Litwacy – Żydzi rosyjscy przybyli do Polski, byli wrodzy Państwu Polskiemu . Pewne wytłumaczenie tej wrogości wynika z traktowania polskich Żydów w Polsce. Byli oni zatrudniani do pomnażania pieniędzy Kościoła Katolickiego i zabijani gdy ponosili finansowe straty zubażające polski Kościół. Litwacy wiedzieli o tym i nienawidzili Państwa Polskiego za tolerowanie takich praktyk. Były one możliwe dlatego, że były wygodne dla kahałów dysponujących ogromnym majątkiem kościelnym i dla hierarchii Kościoła Katolickiego osiągającego ogromne dochody z pożyczania pieniędzy gminom żydowskim. Praktyki te trwają po dziś dzień nie tylko w Polsce.
Powyższe informacje są wyjaśnieniem dlaczego na czele rewolucji bolszewickiej stanęli ludzie genetycznie wywodzący się z narodu żydowskiego, wykreowani przez wieki prześladowań i antysemityzmu chrześcijan nie umiejących w praktyce stosować nauk Chrystusa, pozbawieni złudzeń co do natury ludzkiej i oddaleni od Boga, któremu nie umieli wybaczyć nieustannej od wieków udręki, pragnący wziąć swój los w swoje ręce, bezlitośni i inteligentni w posługiwaniu się terrorem, aby tylko wyzwolić się od panowania znienawidzonego caratu. Losy Żydów w tym Żydów rosyjskich są przykładem antagonizmów
między ludźmi wynikających z istnienie różnych religii tworzonych przez elity narodów.
Wzywam te elity do dialogu, który na pewno doprowadzi do ustanowienia nowej uniwersalnej religii światowej. Mój głos w tej bardzo ważnej sprawie zawarłem w krótkim tekście pt. Nowa etyka umieszczonym na portalu Eioba.pl-link: http://www.eioba.pl/a/43bg/nowa-etyka
Bogdan Góralski
Warszawa, dnia 10 lutego 2013 roku, godzina 8:30
3,353 visits · 1 online
